Heupdysplasie (HD)

Heupdysplasie bij Duitse herders

Heupdysplasie is nog altijd een veel voorkomend probleem bij o.a. de Duitse Herders. Gelukkig is er met keurfok maar een relatief kleine kans op HD. Helaas zijn er nog veel vooroordelen over dat veel Duitse herders HD hebben omdat ze zo schuin gebouwd zijn enz.

HD komt vrij veel voor bij honden die geboren worden op de boer of mensen die het leuk vinden om hun hond die niet uit keurfok komt te laten dekken. Of er wordt maar één aangekeurd ouderdier gebruikt. Hierdoor uiterlijk een Duitse herder maar qua gezondheid geen garantie voor goede heupen. Helaas denken veel mensen hierdoor dat alle Duitse herders slecht zijn.

Door een hond uit keurfok te nemen is de kans op HD klein. De fokker doet er het mogelijke aan om gezonde honden te fokken door alleen te fokken met honden die goed zijn bevonden door de rasvereniging en de heupen goed moeten zijn bevonden. Ook voeding en de eerste weken zijn essentieel. Deze verantwoording ligt bij de fokker.

De eigenaar heeft ook een verantwoording in het eerste jaar. Een Duitse herder heeft aanleg als ras voor HD. Bepaalde manieren van houden en voeden kunnen er voor zorgen dat zich een HD ontwikkeld. Hier kan de fokker helaas niks aandoen behalve een goed advies te geven voor het eerste jaar.

Heupdysplasie betekent een misvorming van de heupen. De heupen ontwikkelen zich niet normaal bij de opgroeiende hond waardoor de gewrichten misvormd kunnen worden.

HD wordt veroorzaakt door erfelijke en uitwendige factoren. Elke Duitse herder heeft aanleg voor HD. Door alleen ouderdieren in te zetten die vrij zijn van HD is de kans op HD erg klein. Uitwendige factoren kunnen zijn:

  • Voeding
  • Teveel of te weinig beweging
  • Te veel belasting voor de gewrichten
  • Slechte spierontwikkeling
  • Te snel laten groeien
  • Te zwaar van gewicht

HD is zeer zeker te voorkomen door goede voeding aangepast aan het type hond. De hond niet te snel laten groeien en op het juiste moment over te gaan op volwassen voer. Dit is afhankelijk per hond. Laat de hond niet te dik worden. Gewicht belast de heupen onnodig. Pas op met overbelasten. Laat de hond niet uren rondrennen op jonge leeftijd.  Maar bouw dit op en belast gedoseerd. Ook niet aan de fiets laten lopen voordat de hond 1 jaar oud is.

Bij een goed heupgewricht wordt de gladden ronde kop van het dijbeen door het gewrichtskapsel en de omringende spieren en banden op de plaats gehouden in de kom van het bekken die voldoende diep moet zijn. De dijbeenkop kan daardoor  goed draaien in de bekkenkom. Hierbij moet hij goed aansluiten. Is er teveel speling dan kunnen er misvormingen ontstaan.

Je ziet dan vaak 1 of meerdere van de volgende problemen:

  • Botwoekeringen rond de kop en de kom waardoor er slijtage optreedt van het gewricht.
  • De aansluiting van de kop in de kom kan onvoldoende worden of de kop komt buiten de kom te liggen.
  • De dijbeenkop wordt vlak
  • De bekkenkom wordt ondiep

Het skelet van een pup na de geboorte is zacht en elastisch. Het heupgewricht bestaat uit 4 delen. Het darmbeen, het scheenbeen, het zitbeen en het dijbeen.

Het gewricht is stabiel maar elastisch dit blijft gedurende de groei en daardoor wordt het heupgewricht gevormd. Hierdoor komt de kop diep in de kom te liggen. De stabiliteit is dus afhankelijk van de weke delen bij de jongen hond.

Symptomen van HD:

Meestal op oudere leeftijd zichtbaar maar ook soms op jongere leeftijd.

  • De hond staat vaak koehakkig. Zichtbaar aan de naar binnen gedraaide hakken.
  • Niet willen spelen of mee willen gaan.
  • Kreupel of onregelmatig lopen. Vaak wisselend links en rechts of beide poten.
  • De achterhand zakt door en soms slepen van de achterpoten
  • Slecht uithoudingsvermogen en snel rustpauzes inlassen.
  • Vaak houden de achterpoten de voorpoten niet bij.
  • De achterhand verstijfd
  • Het opstaan gaat moeizamer.

Het is niet zo dat als een Duitse herder één of meerdere symptomen vertoont dat de hond HD heeft. De enige manier om dit vast te stellen is het maken van röntgen foto’s en dan het liefst door een dierenarts die hiermee ervaring heeft en ook officieel mag röntgenen voor de rasvereniging. Daar helaas veel dierenartsen fouten maken bij het beoordelen.

Het röntgenen heeft niet veel zin voordat de hond 1 jaar is of uitgegroeid is. Ook vanaf dan kan men pas officieel de hond laten röntgenen op zo een optimaal beeld te krijgen.

Op latere leeftijd spelen ook de bekkenspieren een grote rol. Dat is ook de reden dat honden met veel bekkenspieren gemiddeld minder aan HD lijden.

 Honden met HD kunnen nog een prima leven lijden maar niet meer als sporthond.  Wat kan men doen voor honden met HD.

  • Gedoseerd fietsen in een rustig tempo om bespiering op te bouwen
  • Zwemmen maar niet in extreem koud water
  • Supplementen die de banden, spieren en botten ondersteunen
  • Homeopathie als pijnbestrijding en opbouw
  • Goede passende voeding
  • Bij kreupelheid pijnbestrijding
  • Een goede tochtvrije van de grond liggende slaapplek

HD en fokken:

Onze honden die gebruikt worden voor de fok zijn allen gecontroleerd op HD en ED net als alle voorouders al over meerdere generaties.

De honden worden geröntgend door dierenartsen die mogen röntgenen voor de rasvereniging. In ons geval de SV in Duitsland. Waar overigens ook vele honden uit NL worden gecontroleerd. Deze foto’s worden opgestuurd naar speciale dierenartsen die deze beoordelen aan hand van richtlijnen. Hier zijn hele strenge eisen aangesteld.

In de uitslag staat of de hond vrij is van HD en ED of in welke mate er een lichte afwijking is en deze hond nog toegestaan is voor de fok of niet.

 

Welke uitslagen kunnen honden krijgen. (NL/D)

  • HD/A-normal: De hond is röntgenologisch vrij van HD
  • HD Tc/A-Fast Normal: HD overgangsvorm. Op de foto’s zijn geringe veranderingen te zien maar nog goed bevonden voor de fokkerij.
  • HD+/- / Noch zugelassen: HD licht positief maar is nog goed bevonden voor de fokkerij.
  • HD+ De hond is HD positief en er mag niet mee gefokt worden.
  • HD ++ De hond os HD zwaar positief.

 Wij fokken alleen met honden die HD normaal of  fast normaal hebben.